Rasa malinois
Rasa malinois
Owczarki pasterskie tego typu występowały w Belgii już w średniowieczu. Istnieją cztery odmiany rasy, które mają te same cechy fizyczne, a różnią się jedynie szatą i umaszczeniem. Groenendael: czarna, długa sierść; tervueren: długa sierść w kolorze rudym, płowym lub szarym, często z czarną maską i nalotem; malinois: gęsta, krótka sierść w tych samych kolorach co u tervuerena; laekenois: szorstka, druciasta sierść, rudopłowa z czarnym cieniowaniem.
Dopiero w 1891 roku powstał pierwszy klub rasy, a profesor Adolphe Reul z belgijskiej szkoły weterynaryjnej zbadał 117 przedstawicieli rasy i sklasyfikował odmiany, które nazwano od regionów Belgii, z których pochodziły. Laekenois zawdzięcza nazwę zamkowi Laeken, rezydencji królowej Marii Henrietty, która faworyzowała tę odmianę.
Cechy fizyczne czynią z nich znakomite psy pasterskie: są zwinne, szybkie, lekkiej budowy, a przy tym mocne, ale rasa pokazała też swoją wszechstronność jako pies służbowy, szeroko wykorzystywany przez policję i siły zbrojne. Mają zapał do pracy, są czujne, ostrożne i bardzo inteligentne.
Owczarek belgijski, odmiana malinois
Brytyjski Kennel Club uznaje tylko niektóre umaszczenia malinois: mahoniowe/rude, płowe lub szare z czarnym nalotem i maską. Poniżej są jednak wszystkie, które mogą wystąpić.
W miocie malinois mogą urodzić się także szczenięta laekenois lub tervueren. Zwykle w takim przypadku psa rejestruje się jako odmianę, którą jest, a nie jako odmianę rodziców. Owczarki belgijskie były kiedyś jedną rasą, a w niektórych krajach nadal krzyżuje się je ze sobą, na przykład malinois z tervuerenem albo tervueren z groenendaelem.
