Wolny + wolny
100% wolnych
Testy genetyczne
Uważamy, że testy genetyczne są bardzo ważne w każdym programie hodowlanym, aby rasa była wolna od chorób i niepożądanych zachowań, umaszczenia czy czegokolwiek innego, co da się zbadać genetycznie. To ogromna przewaga współczesnego świata i uważamy, że należy z niej korzystać.
Dziedziczenie
Wszystkie nasze psy są badane pod kątem chorób genetycznych, które mogą dotyczyć tej rasy.
Ważne jest, aby świadomie nie kojarzyć dwóch psów, które są nosicielami genu, ani nie wykorzystywać w naszej hodowli psów chorych.
Poniżej widać, jak działa dziedziczenie. Zwykle to, że pies jest nosicielem choroby, nie stanowi problemu, o ile pies, z którym go kojarzymy, jest od niej wolny.
100% wolnych
50% wolnych, 50% nosicieli
100% nosicieli
25% wolnych, 50% nosicieli, 25% chorych
50% nosicieli, 50% chorych
100% chorych
Testy genetyczne
Zwyrodnienie gąbczaste z ataksją móżdżkową (Spongy Degeneration with Cerebellar Ataxia) to choroba dziedziczna występująca u owczarków belgijskich. Jest to ciężka choroba neurodegeneracyjna o jednogenowym, autosomalnym recesywnym sposobie dziedziczenia. Charakteryzuje się szybko postępującą ataksją, która zaczyna się mniej więcej w wieku 5-8 tygodni. Szczenięta są zwykle usypiane do wieku 8-12 tygodni.
Kardiomiopatia i śmiertelność młodzieńcza (Cardiomyopathy and juvenile mortality) to choroba dziedziczna występująca u owczarków belgijskich. Chore szczenięta umierają przy urodzeniu lub najpóźniej w wieku 6-8 tygodni. W tym drugim przypadku szczenięta początkowo rozwijają się normalnie, ale potem pojawiają się u nich niespecyficzne objawy, takie jak wymioty, nieskoordynowane ruchy, drżenie lub objawy ze strony układu oddechowego, i umierają kilka dni po pierwszych objawach klinicznych, zwykle z powodu niewydolności serca. Badanie genetyczne w kierunku CJM umożliwia świadomy dobór psów hodowlanych do krycia. Ze względu na autosomalny recesywny sposób dziedziczenia do wywołania choroby potrzebne są dwie kopie mutacji, dlatego psy, u których stwierdzono nosicielstwo, nie powinny być wykluczane z hodowli, lecz kojarzone wyłącznie z psami wolnymi, aby uniknąć chorych szczeniąt.
Choroba neurologiczna zwana zanikiem OUN i ataksją móżdżkową (CNS atrophy and cerebellar ataxia) u owczarków belgijskich. Chore szczenięta wykazują nieskoordynowane ruchy, drżenie zamiarowe, krótkie epizody napadów spastycznych, ogólnie podwyższone napięcie mięśniowe i osłabiony odruch połykania. Ponadto chore szczenięta wolniej przybierają na wadze niż ich zdrowe rodzeństwo. Pierwsze objawy można zaobserwować w wieku około 2 tygodni. Nasilenie objawów jest jednak bardzo zmienne. Wiele chorych szczeniąt trzeba uśpić kilka tygodni po wystąpieniu pierwszych objawów, natomiast odnotowano przypadek chorego psa z łagodniejszymi objawami, który dożył 10 lat.
Niepożądane zachowania, takie jak napady drgawkowe, „zawieszanie się” (glazing over), epizodyczne gryzienie i ogólna utrata jasności umysłu, odnotowano u owczarków belgijskich malinois i przypisano je określonym wariantom genetycznym genu transportera dopaminy.
Test wykrywa określone warianty genetyczne w genie SLC6A3, o których wiadomo, że są powiązane z problemami behawioralnymi u malinois. Te polimorfizmy powiązano ponadto z częstszym stosowaniem przez przewodników metod awersyjnych wobec psów oraz ze zwiększonym stresem psów w reakcji na przewodników. Związek między tym polimorfizmem (lub polimorfizmami) a zachowaniem lub napadami potwierdzono wyłącznie u malinois. Ze względu na złożoną naturę zachowania możliwe jest, że czynniki środowiskowe, takie jak stres, przyczyniają się do występowania niepożądanych zachowań zgłaszanych przez właścicieli.
Mutację w genie (SLC6A3) częściej stwierdza się u psów, które wykazują tę nieprzewidywalną agresję. Zidentyfikowano trzy możliwe warianty genu: allele A0 i A10 nie są powiązane z niepożądanymi zachowaniami, natomiast allel A22 jest powiązany z niepożądaną agresją. Psy heterozygotyczne pod względem A22 (A0/A22 lub A10/A22) według doniesień wykazują zachowania uznawane przez część właścicieli za niepożądane lub potencjalnie niechciane. Jednak psy o najbardziej skrajnych zachowaniach częściej mają genotyp homozygotyczny A22/A22.
Pamiętaj, że oprócz tego wariantu genetycznego z zachowaniem wiąże się wiele innych czynników, które mogą wpływać na zachowania agresywne lub je wywoływać (np. bolesne choroby, długotrwały stres środowiskowy lub niewłaściwe metody wychowawcze). Ponadto ten test dostarcza informacji tylko o jednej predyspozycji genetycznej psa. Wynik nie pozwala na żadne wnioski co do faktycznej podatności psa na szkolenie ani jego zachowań komunikacyjnych.